در پايان آيه به پيامبر ص دستور مىدهد كه از شر اين گونه افراد مغرور و خود خواه و بىمنطق به خدا پناه ببرد ، مىفرمايد : « اكنون كه چنين است به خدا پناه ببر كه او شنوا و بينا است » ( * ( فَاسْتَعِذْ بِاللَّه إِنَّه هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ ) * ) . هم سخنان بىاساس آنها را مىشنود و هم توطئه‌ها و اعمال زشتشان را مىبيند . نه تنها پيامبر اسلام ص كه همه رهروان راه حق بايد در طوفانهاى حوادث و در برابر ستيزه جويان بىمنطق خود را به خدا بسپارند . لذا يوسف پيامبر بزرگ خدا ع هنگامى كه در برابر طوفان سخت هوسهاى زليخا قرار مىگيرد مىگويد : مَعاذَ اللَّه إِنَّه رَبِّي أَحْسَنَ مَثْوايَ : « به خدا پناه مىبرم ، عزيز مصر صاحب نعمت من است ، مقام مرا گرامى داشته ، چگونه ممكن است به او خيانت كنم » ؟ و در آيات گذشته همين سوره نيز از زبان موسى ع خوانديم : إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ مِنْ كُلِّ مُتَكَبِّرٍ لا يُؤْمِنُ بِيَوْمِ الْحِسابِ : « من به پروردگارم و پروردگار شما پناه مىبرم از هر متكبرى كه به روز حساب ايمان نمىآورد » ( مؤمن 27 ) . و از آنجا كه يكى از موارد مهم مجادله كفار در برابر پيامبر اسلام ص مساله معاد و زنده شدن انسانها بعد از مرگ بود ، در آيه بعد با يك بيان روشن مسئله